1977’de UNESCO’nun 8 Mart’ı Dünya Kadınlar Günü olarak açıklamasından bu yana bu gün dünyanın her yerinde Kadınlar Günü olarak kutlanıyor. 8 Mart sadece kadınları hatırlamaya değil, kadın hakları, kadın-erkek eşitsizliği, ve kadına karşı şiddet gibi sorunların da tartışılmasına vesile oluyor.

Kadınlar gercekten tüm güzellikleri hakediyorlar. Yıllardır Kadınlarımız her yerde ezildi ve halende bir çok yerde eziliyor. Onlar bizim analarımız, sevdalarımız, yaşama sevincimiz kısacası kutsal olan herşeyimiz.

Dunyada bir gün onlara verilmiş çok değil çünkü onlar her günü hak ediyorlar.

Bence kadınlarımızı her zaman baş üstünde tatalım bu annemiz olur, kardeşimiz olur, sevdalandığımız kız olur ve hayat arkadaşımız olur hiç fark etmez onlar dünyadaki tüm güzellikleri hak ediyorlar.

Onlara insan gözü ile bile bakmayan zihniyetin karşısında her zaman tepkimizi göstermeliyiz.

Sevgili canlar şeriat kadınlarını bir araştırın bakın neler göreceksiniz onları insan yerine bile koymuyorlar. Ne yazıkki ülkemizde her gecen gün şeriata doğru gidiyor. Buna karşı direncli olmayı hiç bırakmamalıyız ve bir olarak şeriatın karşısında olmalıyız.

Unutmamalıyız ki cumhuriyet yıkılırda şeriat gelirse. Yıkılan o cumhuriyet kadınların üzerine yıkılır, Biz alevilerin üzerine yıkılır.

Bir arkadaşım vardı üniversitede. Çok sevdiğim bir ablamdı. Onun bir sözü vardı hiç unutmam. Derdiki '' Bu ülkede üç şey olmayacaksın Kadın, Alevi ve Kürt. Bu üçü olursan ezilirsin hep ve ben her üçüyüm''
Bizlerde kadın erkek fark etmez her üçü olabilmeliyiz ve zulme karşı direnmeliyiz.

Ve erkeklerden bir ricam var senede bir kere bile olsa 8 martta ev işlerini siz yapın.


Saygılarımla

Ali KORKMAZ

__________________
Derdemın Grane; Dılemın Ketiye Sewdaye, Ez Çıpkım


alıçlıbucak

şimdiden yer yüzündeki bütün kadınların kadınlar gününü kutlarım ..ama öyle bir kadın varki bütün zorluklara göğüs geren..en zor şartlarda bile ailesini ,,yavrularını,,ve sevdiklerini bırakmayan..hayatını törelerine ve inancına adamış koçgiri kadını.... siz varoldukça bizde varolacağız....ellerinizden öperrim....


MEGİRE ANEY MEGİRE EZCİ DİGİREM

__________________

8 Mart 1857 tarihi, New York'lu kadın dokuma işçilerinin kitlesel biçimde greve gittikleri gündür.
New York'lu kadın dokuma işçileri ne istiyorlardı?
New York'lu kadın işçiler, işgününün süresine karşı çıkıyorlardı. Normal bir işgünü 12 ile 14 saat arasında değişiyordu. İstemleri, 8 saatlik işgünü ve kendilerine seçimlerde oy hakkı tanınmasıydı.
Greve 40.000'nin üstünde kadın işçi katılmıştır. Ancak bu grev Amerikan yönetimi tarafından kanlı bir biçimde bastırılmış ve olaylarda 129 kadın dokuma işçisi katledilmiştir. Böylece kadın işçilerin bu en temel istekleri kanla boğulmaya çalışılmıştır. Kadın emekçilerin bu direnişi, aynı zamanda sömürüye, baskıya, zulme, haksızlığa, eşitsizliğe karşı bir başkaldırıdır. Böylece 8 Mart 1857, tarihe kadın işçilerin ilk kitlesel grevi olarak geçmiştir.
8 Mart'a gerçek anlamıyla kimler sahip çıkmıştır?
İnsan emeğini tüm değerlerin yaratıcısı olarak gören, yeryüzündeki her türlü sömürüye, haksızlığa, baskıya, eşitsizliğe karşı çıkan sosyalistler (devrimciler) sahip çıkmışlardır. Kadın ve erkek arasındaki her türlü eşitsizliğin kalkmasını isteyen ve bu uğurda mücadele eden sosyalistler, 8 Mart'a gerçek değerini vermişlerdir.
8 Mart'ın "Uluslararası Emekçi Kadınlar Günü" olarak kabul edilmesi:
II. Enternasyonal'e bağlı olarak 1907 yılında Stuttgart'da toplanan I. Enternasyonalist Kadınlar Kongresi, bir kadın enternasyonalinin kurulmasını ve bununla Clara Zetkin'in görevlendirilmesini karara bağlamıştır.
II. Kadın Enternasyonal'i 1910 yılında Danimarka'nın Kopenhang kentinde toplandı. Kadın Enternasyonali'nin başkanı Clara Zetkin, kadın emekçilerin ve direnişlerinin bir sembolü olan 8 Mart'ın "Uluslararası Emekçi Kadınlar Günü"olarak kabul edilmesini önerdi. Clara Zetkin'nın bu önerisi büyük bir coşkuyla kabul edildi. O tarihten itibaren 8 Mart, Uluslararası Emekçi Kadınlar Günü, her yerde, kadının nihai kurtuluşuna doğru giden yolda önemli bir adım olmuştur.
8 Mart Uluslararası Emekçi Kadınlar Günü, süreç içerisinde burjuvazi tarafından içeriği boşaltılmaya ve "dünya kadınlar günü" adı altında sınıfsal ve siyasal içeriğinden soyutlanmaya çalışılmıştır.

tüm emekçi kadınlarımızın 8 mart uluslarası emekçi kadınlar gününü kutlarım

__________________

__________________
....
..

Daye iro weré héla malé mé
İro weré dılemın feqıré caré şenké mı ro nedî...
Dayıké wez şer bıkım...
Xelké elemé mıradé xwe gırtîn,
Mın û Té man......

Kimi dert yanar köşe başında,
Vefasızdır çoluk çocuğu.
Kimi tarlada, fabrikada, yukarıda, aşağıda..
Gün aynı gün.
Hüzün, özlem, umut..hep aynı.
Kimine töre nakışları işlenmiş.
Her yanakta derin delta izleri.
Say ki bin yaşında.

Aynı yağmurla ıslanır,
Aynı güneşle kurur saçları
Ama ayrıdır sofraları
Bir boşalsa bütün kadınlar,
Bir boşalsa
Okyanus oluşturur gözyaşları.

__________________
[Üye olmadan linki göremezsiniz.. Üye olmak için tıklayınız...]

Sitedeki tüm bayan arkadaşların nezdinde tüm kadınların 8 Mart dünya emekçi kadınlar gününü şimdiden kutluyorum.Kadınların sömürülmediği ve ezilmediği bir dünyanın yaratılmasına Bu 8 mart'da bir kapı açılması umuduyla ...

__________________
Sana yapılan hiç bi iyiliği unutma ve karşılıksız bırakma.Sana yapılan hiç bir kötülüğüde unutma ama o kötülüğün esiride olma...

dünyaya geldim gözümü açar açmaz diri diri toprağa gömüldüm.nedeni..

bir ailem vardı onlar benim annem ve babamdılar ama onlar beni yok saydılar birileri sordumu kaç çocuğun var diye babam ben hariç bütün erkek çocuklarının sayısını söyledi.nedeni...

okul zamanı geldi gidemedim eğitim benim neyime dendi.çünkü....

13-14 yaşında istemediğim insanlara başlık parası ,berdel,bedel altında satıldım
buna karşı çıktım şiddet gördüm tokatlanıp aşağılandım. nedeni...

sokağa atıldım eşim tarafından ailem tarafından. sokaklarda yaşam mücadelemi sürdürdüm bana iş verilmedi.verilen işlerde düşük ücreti kabul edersen gel dendi nedeni..

çalıştığım iş yerlerinde çoğu zaman tacize uğradım, sevdiğime sarıldım bunu ailem akrabalarım duydu.namustur diye öldürüldüm kimi zaman sokak ortasında kimi zaman bir dağbaşında kimi zamanda bir nehirde boğuldum nedeni..

hep aşağılandım
hep sömürüldüm
şiddet gördüm öldürüldüm
satıldım NEDENİ....

bütün bunları ben KADIN olduğum için mi yaşadım?
AMA BEN ÖNCE İNSANIM ama KADIN olduğum için hep unutuldumm


aLıNTı

Kadınlar çok uzakta. "İyi geceler" kokar çarşafları.
Masaya ekmek koyarlar yokluklarını hissetmeyelim
diye.
Sonra anlarız suçun bizde olduğunu. Sandalyeden kalkıp
"Bugün çok yoruldun," deriz ya da "Boş ver, lambayı ben
yakarım."

Kibriti çaktığımızda, o yavaşça döner ve tarifsiz
bir dikkatle mutfağa yönelir. Sırtı nice ölülerle,
kamburlaşmış, hüzünlü bir tepe-aileden ölüler,
onun ölüleri, senin kendi ölümün.

Adımlarının gıcırtısını duyarsın eski döşemede,
bulaşık telindeki tabakların ağlayışını duyarsın
sonra da treni, askerleri cepheye götüren.


ritsos

__________________
[Üye olmadan linki göremezsiniz.. Üye olmak için tıklayınız...]

KADININ ADI YOK

Türkiye’de hala kadınların yüzde 40’ı görücü usulüyle evlenirken, yüzde 20’si nikahsız yaşıyor, 100 kadından 2’si yükseköğrenim görüyor. Türkiye'de 8 milyon kadın okuma-yazma bilmiyor, eğitim gören 100 kadından ise sadece 2 tanesi yükseköğrenim görüyor. Kadınların yüzde 40’ı görücü usulüyle evlenirken, yüzde 30’unun dini nikahla, yüzde 20’sinin ise nikahsız yaşıyor. Kadınların yüzde 55’inin doğum kontrolünü uygularken, Yüzde 64’ü hamilelik döneminde doktor yüzü görmüyor, yüzde 65’i eve gelen konuğa görünmüyor, ki bu özellikle kırsal kesimde çok yaygın. Anne olmak için ülkemizde yılda 2 bin 500 kadın yaşamını yitiriyor. Berdel, başlık parası, töre ve namus cinayetleri, dayak, baskı ve gelenekler kadını hedef almaya devam ediyor. Yani 21. yüzyılda Türkiye’de hala kadının adı yok.


Türkiyemiz hala bu durumdayken, kadınlarımız hala sövülüp, dövülürken bende Kadınlar Günü kutlu olsun diyemeyeceğim.