Yıllardır farklı mezheplerin ve kültürlerin kardeşçe bir arada yaşadıkları bir bölge olan İmranlı'nın uzun bir tarihi geçmişi yoktur. İlçenin ilk defa kimler tarafından ve ne zaman kurulduğu bilinmemekle beraber bölgenin kaderi 93 Harbi olarak bilinen 1876 Osmanlı-Rus savaşıyla değişmiştir. Bölgenin en eski meskunları Ermeniler olup sonrasında ise Kürt, Türkmen, Oğuz, Yörük ve diğer Türk kökenliler tarafından iskan edilen bölgenin geçmişinde çok yoğun bir orman dokusuna sahip olması da göze çarpar. Bu sebepten, önemli bir yerleşim yeri olan Zara'nın doğusunda kalan bu yörede dikkate değer bir yerleşim yeri bulunmamaktadır....

Batılı araştırmacı Sinclair, 1372 yılında, Zara'nın doğusundaki bugünkü İmranlı civarının aşırı derecede ormanlaşmış olduğunu ve belki de bu yüzden çok az seyyahın Zara'nın doğusundaki şimdiki yolun istikametinde seyahat ettiğini ileri sürmektedir. İmranlı ve civarında önemli herhangi bir kentin olmaması ve bölgenin aşırı ormanlık olması gibi sebeplerden dolayı, 17. yüzyılda yaşamış olan Osmanlı seyyahı Evliya Çelebi dahi Sivas'tan Erzincan'a ve Erzurum'a Zara ve Suşehri üzerinden seyahat etmiştir. Bu tespit bazı Sivas Salnameleri (Yıllık) tarafından da desteklenmektedir. Hicri 1308 (1890/1891) tarihli Sivas Salnamesi'ne göre, Koçgiri (Zara) kazasının Abaş ve Çit nahiyelerinde görkemli bir orman bulunmaktadır.

Roma ve Bizans zamaninda Asagi Ermenistan olarak bilinen yörede Osmanli son zamanlarina kadar Ermeni nüfusun fazla oldugu bilinmektedir. Selçuklu ve beylikler zamaninda ise bölgeye Türkmen,Oguz, Yörük ve diger Türk boylarindan göçler olduktan sonra Kanuni Sultan Süleyman ve Sultan Abdülmecit zamanindaki Kürt göçleriyle zaten fazla nüfusa sahip olmayan bölgenin demografisi yeniden sekillenmistir. Kanuni zamanindaki Kürt göçü hakkinda fazla bilgi olmamakla birlikte Sultan Abdülmecit zamaninda Dersim bölgesinden Ermenilerin bosalttigi kuzeyde Kizilirmak'in çikis yatagi olan Imranli bölgesine göçler olmustur. Bu zamanda, bölgenin topragi verimli, suyu ve havasi temiz ve ormanlari bol idi. Göçerlerin nüfusu Imranli ve Divrigi bölgesinde iyice artarak zamanla Koçgiri dokusu olusmaya baslamis ve Koçgiri Asireti bölgedeki en fazla populasyon olmustur.

19.yüzyilin son çeyreginde, ‘93 Harbi' olarak da bilinen 1876-1878 Osmanli-Rus Savaslari'ndan dolayi Erzurum ve Kars illerinden bölgeye devlet eliyle göçler yasanmistir. Göçmenlerin (Muhacir) sayisi çok fazla idi ve Koçgiri kazasina gelenlerin büyük bir kismi devlet tarafindan simdiki Imranli ilçe merkezinin bulundugu bölgeye yerlestirilmislerdir. Bugün Imranli olan arazi satin alinarak onlara verilmistir. 1870 Sivas Salnamesi'nde 271 hanedeki 1378 muhacirin bölgeye yerlestirildigi yer almaktadir. Imranli'nin yazili kaynaklarda geçen ilk ismi olan Çit Sahrasi, bu göçlerden sonra nahiye olmus ve böylece Çit Bucagi adini almistir. Yazar Aziz B. Erdesir Astrabadi'nin Farsça yazilan Bezm-i Rezm adli kitabinin 494. sayfasinda Çit'den söyle bahsedilmektedir. “Kadi Burhaneddin, Kemah Valisini tedip için Çit Sahrasinda indi.” “Kadi Burhaneddin ve Devleti” adli kitabinda Doç. Dr. Yasar Yücel de 143. sayfada ayni konudan bahsetmektedir. Bu bilgilere göre, yazili olarak 1340 yilindan beri Imranli ve çevresi Çit olarak bilinmektedir. 1890'da Sultan II. Abdülhamit döneminde Hamidabad olarak degistirilen nahiyenin ismi, Hicri 1321 (1905) Sivas Salnamesi'nde de Hamidabad olarak geçmektedir. Bölgeye ikinci göç hareketi 1911-12 yillarinda yasanmis olup 1911 yilinda ise Hamidabad ismi Imraniye olmustur.

1 Ocak 1948 tarihinde çikarilan bir kanunla Imraniye ilçe statüsüne kavusmus ve ismi Imranli olarak degistirilmistir.

Sivas'in Dogusunda yer alan ilçenin yüzölçümü 1229 km.kare, deniz seviyesinden yüksekligi (Rakim) ise 1650 metredir. Arazi genellikle bozkir ve tepeliklerden olusmaktadir. Eskiden orman alani fazla olmasina ragmen korunmasi ve bakimi yapilmadigindan bugün yok denecek kadar azalmistir. Ilçeye kara iklimi özellikleri hakimdir. Çok eski bir yerlesim yeri olan Imranli Zara'ya bagli bir Bucak iken 1 Ocak 1948 yilinda çikarilan bir Kanun ile Ilçe yapilmistir. Önceleri Çit bucagi, daha sonralari Hamidabat olarak anilmistir. En son Ümraniye olan ismi ilçe olmasiyla birlikte Imranli olarak degistirilmistir. Tarihi eser olarak Imranli Çesmesi bulunmaktadir. Kizildag ve Kizilirmak'in dogdugu yer ilçeye yakindir.


Yerlesim ve Nüfus Yapisi : Çesitli sorunlarla yogun gözlerin yasandigi Imranli ilçesi 102 köy, 16 mezra ve Karacaören köyünün zamanla buçaklasmasiyla birde bucaga sahiptir. Ilçe merkezinde sekiz mahalle olup merkez belediyeden baska Belediye bulunmamaktadir. 2000 yili genel nüfus sayimina göre, ilçe nüfusu merkezde 7396, bucak ve köylerde ise 6565 olmak üzere toplam nüfus 13 bin 460'tir. Bu rakam 2000 yili nüfus sayimlarinda ilçede 831 artis, köylerde ise 397 adet azalma oldugunu gösteriyor. Ilçe nüfusundaki bu artis kapatilan okullardaki ögrencilerin egitim ögretimlerini devam etmek için aileleriyle birlikte ilçe merkezine yerlesmelerinden kaynaklaniyor.

Imranli'nin Sivas'a uzakligi: 106 Km.
Köy sayisi: 102
Mezra sayisi: 38
Belde sayisi: 1
Nüfusu:Toplam 13.500'dür (2000 yili). Bu nüfusun 6.516 ilçe merkezinde, 6,944'ü ise köylerde yasamaktadir.
Hastane sayisi: 1
Saglik Ocagi sayisi: 4
Saglik evi sayisi: 14
Ilçede 1 Lise bulunmaktadir.

Alıntıdır.

Ben en kısa sürede vidyo klıpler bulacagım.

__________________
Koçgiri Bir Çığlıktır Göğe Uzanan!

__________________

ÖZ CERİTLİ

ALİNMİŞ ABDESTİM ALDIRIRLARSA
KİLİNMİŞ NAMAZİMİ KİLDİRİRLARSA
SİZDE ŞAH DİYENİ ÖLDÜRÜRLERSE
BEN DE BU YAYLADAN ŞAHA GİDERİM

__________________

"Hiç kimseden hiç birşey bekleme, beklentiler gerçekleşmediğinde insanın canı daha fazla yanar"

anlayamadığım şey ımranlılı olarak çok zengın ış adamlrımız var neden bır hastane yada daha yararlı bır mekanlar yapmazlar çok merak ederım?????

İmranlı Aleviliğin gururudur..
İmranlı Aleviliğin Merkez Bölgelerinden biridir..
Kısacası Koçgiri Yöresi.
Koçgiri Yöresinin Dili Önce Kürtçedir..Ana Dili önce Kürtçedir.
Kürt Köylerinin yanısıra seyrek te olsa Türkmen Köyleride vardır.

İmranlı önce Zaraya bağlı iken sonrada İlçe olmuştur.İmranlı Anadolu en çok Alevi Kürt Köyünün olduğu İlçedir.İmranlının Alevi Kürt dokusu 350-400 yıllık bir süreç içerisinde İç Dersimden gelen göçlerle bugünkü halini almıştır.

İmranlıda en büyük Aşiret Koçgiridir, hemen ardından Hormek boylarından gelen Zerikiyan Boyu, Dimili Aşireti, Şeyh Hasan ( Gülabi-Resuli), Çarekan, Parçikan, Şadiyan, Sarı Saltuk, İzol, Kurmeşan, Bahtiyar gibi Aşiretler sıralanabilir.

İmranlı, Sivas

Git ve: kullan, ara
İmranlı, Türkiye

Sivas İli Siyasi Haritası
Harita

Türkiye'de bulunduğu yer
Bilgiler
Şehir nüfusu 4015[1] (2007)
İlçe nüfusu 7532[2] (2007)
Yüzölçümü 1229 km²
Rakım 1650 metre
Koordinatlar
Alan kodu 346
İl plaka kodu 58
Yönetim
Ülke Türkiye
Coğrafi Bölge İç Anadolu Bölgesi
İl Sivas
Kaymakam Yusuf Karaloğlu
Belediye başkanı Vedat Yüksel
Yerel yönetim site [ Belediye]
İlçe kaymakamlık site İmranlı Kaymakamlığı
Sivas ilinin en doğusunda bulunan ilçesidir ve il merkezine 104 km uzaklıktadır.İlcenin yüzölcümü 1.229 km2 ve denizden yüksekligi 1650 metredir. Imranli, dogusunda Erzincan iline bagli Refahiye ilcesiyle, güneyinde Divrigi, batisinda Zara ve kuzeyinde ise Susehri ve Akincilar ilceleriyle komsudur. Ilçenin günümüzde merkez ilceden baska Karacaören isimli bir bucagi, 102 köyü ve 38 mezrasi vardir.

Konu başlıkları [gizle]
1 Nüfus
2 Tarihi
3 Dogal Yapi
4 İklimi
5 Bitki Örtüsü
6 Nüfus
7 Ulaşım
8 Akarsuları Ve Yeraltı Suları
9 Dış bağlantılar



Nüfus [değiştir]Merkez nüfusu 7.316, toplam nüfusu 13.883'dir (2000). Sivas il merkezine uzaklığı 104 kilometredir. Başlıca gelir kaynakları tarım ve hayvancılıktır. İlçe olduktan sonra normal bir gelişim gösteren ilçenin nüfusu, önceleri artış gösterirken çeşitli sebeplere bağlı olarak son yıllarda azalma göstermiştir. 1990 nüfus sayımında 21649’a düşen toplam nüfus 2000 nüfus sayımında ise 13883 olarak tespit edilmiştir.


Tarihi [değiştir]İmranlı ve çevresinin, tarihi süreç içerisinde Hitit, Pers, İskender, Roma ve Bizans İmparatorluklarının hakimiyeti altına kaldığı bilinmektedir. Yine tarihi kaynaklarda bölgenin zaman zaman Müslüman Arapların eline geçtiği ve Malazgirt savaşı sonrasında da Bizanslılar ile yapılan anlaşma gereğince Kızılırmak yayının dışında kalan yerlerin doğusu ile beraber bu bölgenin Türk idaresi altına girdiği kaydedilmektedir. İmranlı ve çevresinde 1075 yılında Danişmentliler, 1174 yılında Selçuklular, 1243 Köse Dağı Savaşından sonra Moğollar 1340’lı yıllarda Eretna Beyliği, 1381-1398 yılları arasında Kadı Burhaneddin ve daha sonra da Osmanlılar hüküm sürmüştür. Yıllardır farklı kültürlerin kardeşçe bir arada yaşadıkları bir bölge olan İmranlı ilçesinin ilk defa kimler tarafından ve ne zaman kurulduğu bilinmemekle beraber bölgenin canlılığı 93 harbi olarak bilinen 1876 Osmanlı-Rus savaşıyla artmıştır. İmranlı geçmişinde çok yoğun bir orman dokusuna sahip olmasıyla bilinir. Bu sebepten devrinin önemli bir yerleşim yeri olan Zara’nın doğusunda kalan bu yörede dikkate değer bir yerleşim yeri bulunmamaktadır. Batılı araştırmacı Sinclair 1372 yılında Zara’nın doğusundaki bugünkü İmranlı civarının aşırı derecede ormanlaşmış olduğunu ve belki de bu yüzden çok az sayıda seyyahın Zara’nın doğusunda şimdiki karayolu istikametinde seyahat ettiğini ileri sürmektedir. İmranlı ve civarında önemli herhangi bir kentin olmaması ve bölgenin aşırı ormanlık olması gibi sebeplerden dolayı, 17. yüzyılda yaşamış olan Osmanlı seyyahı Evliya Çelebi dahi Sivas’tan Erzincan’a ve Erzurum’a Zara ve Suşehri üzerinden seyahat etmiştir. Bu tespit bazı Sivas Salnameleri (Yıllık) tarafından da desteklenmektedir. Hicri 1308 (1890 – 1891) tarihli Sivas Salnamesi’ne göre de Zara kazasının Abaş ve Çit nahiyelerinde görkemli bir orman bulunmaktadır. Selçuklu ve beylikler zamanında bölgeye Türkmen, Oğuz, Yörük ve diğer Türk boylarından göçler olmuştur. Kanuni Sultan Süleyman ve Sultan Abdülmecit zamanındaki göçler sebebiyle de fazla nüfusa sahip olmayan bölgenin demografisi yeniden şekillenmiştir. Kanuni zamanındaki göçler hakkında fazla bilgi olmamakla birlikte Sultan Abdülmecit zamanında kuzeyde Kızılırmak’ın çıkış yatağı olan İmranlı bölgesine göçler ve yerleşimler olmuştur. Bu zamanda, bölgenin toprağı verimli, suyu ve havası temiz, ormanları bol idi. 19.yüzyılın son çeyreğinde, 93 Harbi olarak da bilinen 1876–1878 Osmanlı–Rus Savaşı'ndan dolayı Erzurum ve Kars illerinden bölgeye devlet eliyle göçler yaşanmıştır. Göçmenlerin sayısı çok fazlaydı ve bölgeye gelenlerin büyük bir kısmı devlet tarafından şimdiki İmranlı İlçe merkezinin bulunduğu bölgeye yerleştirilmişlerdir. Bugün İmranlı olan arazi satın alınarak muhacirlerin iskanı sağlanmıştır. 1870 Sivas Salnamesi'nde 271 hanedeki 1378 muhacirin bölgeye yerleştirildiği yer almaktadır. İmranlı'nın yazılı kaynaklarda geçen ilk ismi olan Çit Sahrası, bu göçlerden sonra nahiye olmuş ve böylece Çit Bucağı adını almıştır. Yazar Aziz B.Erdeşir Astrabadi'nin Farsça yazılan Bezm-i Rezm adlı kitabının 494.sayfasında Çit'ten şöyle bahsedilmektedir. Kadı Burhaneddin, Kemah Valisini tedip için Çit Sahrasına indi. “Kadı Burhaneddin ve Devleti” adlı kitabında Doç.Dr.Yaşar Yücel de 143.sayfada aynı konudan bahsetmektedir. Bu bilgilere göre, yazılı olarak 1340 yılından beri İmranlı ve çevresi Çit olarak bilinmektedir. 1890'da Sultan II. Abdülhamit döneminde Hamidabad olarak değiştirilen nahiyenin ismi, Hicri 1321 (1905) Sivas Salnamesi'nde de Hamidabad olarak geçmektedir. Bölgeye ikinci göç hareketi 1911-12 yıllarında yaşanmış olup 1911 yılında ise Hamidabad ismi Ümraniye olmuştur. 1 Ocak 1948 tarihinde çıkarılan bir kanunla Ümraniye ilçe statüsüne kavuşmuş ve ismi İmranlı olarak değiştirilmiştir.


Dogal Yapi [değiştir]Ilce, il geneline göre daglik bir yapiya sahiptir. Arazi genellikle bozkır olup, tepelerden oluşmaktadır. Tarıma elverişli alan 12.700 hektar olup, toplam orman alanı ise 4635 hektardır.Daglar kuzey ve güneyden Kizilirmak Vadisine dogru egimli bir sekilde alcalirlar. Imranli´nin kuzey tarafini, ilin en önemli daglari olan Köse Daglari´nin dogu uclari kaplar. Ilcenin kuzeydogusunda bulunan Kizildag 3.025 metre yüksekligi ile hem Sivas ilinin en yüksek dagi, hem Ic Anadolu, Dogu Anadolu ve Karadeniz Bölgesi´nin kesistikleri yerdir, hemde yurdumuzun en uzun akarsuyu olan Kizilirmak´in dogdugu yerdir. Ilcenin güneyi ise Divrigi´nin dag silsilesi ile karsilasir. Burada ise Çengelli Dagi (2596m) önemli bir yer isgal eder.


İklimi [değiştir]Ilcenin iklimi kara iklimdir. Kis aylari kar yagisli ve cok soguk gecer. Yazlari ise kisa süreli, sicak ve kurak gecer. Ilcede genelde ilkbahar ve sonbahar aylarinda bol miktarda yagis düser.


Bitki Örtüsü [değiştir]İlçenin bitki örtüsü bozkırdır. Bu nedenle tarıma elverişli olan 12.700 hektar, orman alanları ise 4.635 hektardır. İklim şartlarında ağır olması nedeniyle kavak ve söğütten başka ağaç türü zor yetişmektedir. Meyvecilik yok denecek kadar azdır. Yetiştirilen sebzeler de kış ihtiyacı içindir.


Nüfus [değiştir]Merkez nüfusu 7.316, toplam nüfusu 13.883'dir (2000). Sivas il merkezine uzaklığı 104 kilometredir. Başlıca gelir kaynakları tarım ve hayvancılıktır. İlçe olduktan sonra normal bir gelişim gösteren ilçenin nüfusu, önceleri artış gösterirken çeşitli sebeplere bağlı olarak son yıllarda azalma göstermiştir. 1990 nüfus sayımında 21649’a düşen toplam nüfus 2000 nüfus sayımında ise 13883 olarak tespit edilmiştir.


Ulaşım [değiştir]Ankara-Sivas-Erzincan illerinin birbirine bağlayan kara yolunun ilçeden geçmesi ilçeyi olumlu yönden etkilemektedir. İlçe bu kara yolu ile Sivas iline 106 km’dir. 1988–1989 yıllarında Köy Hizmetleri Müdürlüğünce ilçeyi Suşehri ilçesine bağlayan bir stabilize yol yapılmış ve halen kullanılmaktadır.


Akarsuları Ve Yeraltı Suları [değiştir]İlçenin akarsu olarak en büyük ırmağı Kızılırmak’tır. Diğer küçük akarsuları da vardır. Fakat bunlar yazın kurumaktadır. Yeraltı suları olarak ilçenin kuzeyinde Purlar olarak bilinen mevkide bulunmaktadır.


Vikipedia.com dan alıntıdır...




İmranlı-Der yönetimi olarak 2007 başlarında göreve başladığımızdan beri, ahenk içinde sorumluluğumuzu bilerek çalışmalarımıza büyük bir aşkla başlarken, ilk iş olarak; İmranlı ilçesinin bütün sivil toplum örgüt, başkan ve yöneticilerini bir araya getirerek, kopuk olan ilişkilerimiz gözden geçirip, birlik ve beraberliğin sağlanması için neler yapılabilir, herkesin görüşlerini almak ve çözüm üretmek gerekliliğini anladık. ilk iş olarak 108 Köy ve ilçe merkeziyle bu güne kadar sağlanamayan beraberliği sağladık. Çünkü yüzyıllardır aynı havayı solumuş aynı sudan içmiş, birbirimize hısım akraba ve kirve olmuşuz. bu ayrıcılık ne? demenin zamanı geldiğini anladık.
Bu heyecanla işe koyulurken, önümüzde yöremiz halkı tarafından yüzyıllardır kutsal ve dertlere deva kabul edilen Cogi Baba'da yapılacak olan Cogi Baba 6. Kültür Festivali önceliğimiz oldu.çünkü toplumumuzda mistik ve kutsal değerler oldukça önemlidir. bu değerler yöre halkımızın tamamında var. işte bu nedenle, birlik ve beraberliğin pekişmesi için, İmranlı-Der yönetimi ve Cogi Baba köy dernek başkanları ile beraber festival tertip komitesi oluşturduk. Ankara ve diğer illerdeki sivil toplum örgüt başkan ve yöneticileriyle temas kurarak bu Festivalin yöremizin bütün halkını kapsayacak şekilde bir çalışma olması gerektiğini anlatarak Cogi Baba 6. Kültür Festivalini yaklaşık 20.000 kişinin iştirakiyle Sivas İlinin 4 İlçe Kaymakamı, İl Jandarma Alay Kom. Belediye Başkanları, İl Genel Meclis Üyeleri, Bütün Köy dernek Başkan ve Yöneticileri, İmranlı'nın bir çok İş Adamı'nın Coşku ve Heyecanla iştirakini sağladık.Birlik ve Beraberliği sağlamış olmanın sevinç ve heyecanı bizlerin daha çok şeyleri yapmasına vesile oldu.


Bu nedenle İmranlıda yapılmakta olan ve tamamlanması imkansızlaşan İmranlı Cem Evi ve kültür merkezinin yarım kalan inşaatının bitirilmesi gerektiği kanaatine vardık. Konuyu İmranlılı saygıdeğer İş Adamlarımıza aktararak öncelikle bu konulara duyarlı Haydar ASLAN büyüğümüzün fikir önderliğiyle İşadamlarımızla bir akşam yemeğinde toplandık. Bu konuyu masaya yatırdık. İş adamlarının katkılarıyla Haziran 2007 sonlarına doğru inşaatı hızlandırarak tamamlanması için çalışmalara başladık. İmranlı-Der 2. Başkanı Binali Dolu gözetiminde çalışmaların İlçemize bağlı onlarca köyden temin edilen ağaçlarla Cem evinin çatısını tamamladık. İlçe Kaymakamımızın temin ettiği 350 adet çatı sacı ile çatımızı kapladık.


Cem ve Kültür Evimizin PVC doğramaları seramik, mermer ve elektrik malzemeleri v.s İmranlı Der yönetim kurulu ve İşadamlarınca temin edilmiş olup 2008 Haziran ayına kadar tam olarak tamamlayıp halkımızın hizmetine sunulacaktır.

18.11.2007 İmranlı'lı İşadamlarınca kurulan İMSİYAD İmranlılı Sanayici ve İşadamları Derneğinin kuruluş kokteylinde İmranlı-Der olara ,üzerimize düşeni yaptığımıza inancımız tam olup Dernek kuruluşunun her aşamasında kurucular kurulu ve geçici yönetim kurulu ile çalışmaları yürütmenin sevincinde olduk. Böyle bir kuruluşun yöremizde Bakir olan sanayi ve ticarete çok büyük bir ivme kazandıracağı muhakkaktır. İMSİYAD'ın açılış kokteylinin akabinde 19.11.2007 akşamı Boğazören Derneğinde İlçe Kaymakamımız Sn Yusuf KARALOĞLU'nun istemiyle Köy Dernek Başkanları ve Köyleri temsil eden simalarla yapılan toplantıda İlçemizin ve Köylerimizin sorunlarını konuştuk, tartıştık sonunda sivil toplum örgütleri yöneticileri olarak bizlere çok görevler düştüğü anlaşıldı. işte bu nedenledir ki biz İmranlı-Der Yöneticileri olarak işin daha başındayız yapmamız gereken çok işler olduğunun bilincindeyiz. Bu heyecan ve şevkle görevimiz yapmaya devam edeceğimiz muhakkaktır. Bundan sonraki hedefimiz Ekonomiye ağırlık vermek istihdam yaratmak eğitime kültürel değerlerimiz toplumuza yurdumuza yararlı olanı yapmaya devam etmektir. Bu görevi yaparken aydınlarımızla iş verenlerimizle, kadınlarımızla, öğrencilerimizle velhasıl bütün toplumumuzla birlikte olmazı gerektiğine inancımız tamdır.
26.11.2007 İmranlı-Der Yönetim Kurulu
Buda
[Üye olmadan linki göremezsiniz.. Üye olmak için tıklayınız...] Alıntıdır..

Anadoluda Aleviliğe en çok İmranlılılar sahip çıkar.Tunceliymiş hikaye, onlar ancak Aleviyiz derler, ne cem bilirler, ne hızır, ne muharrem.

__________________

Kırat bu dağları aşmalı bu gün
Ömrüm ömrüm ömrüm ömrüm ömrüm
Kırat sende küheylanlık var ise
Pirin divanına da düşmeli bu gün
Nenni de nenni de dost nenni nenni
Nenni de nenni de has nenni nenni